Wydarzenia     Adresy wspólnot    

MODLITWA KIELICHA

Ojcze, do Ciebie wznoszę całe
moje istnienie, kielich mojej
pustki. Przyjmij o Panie tę
moją pustkę i wypełnij ją
sobą: Twoim światłem -
Twoją miłością, Twoim
życiem. Spraw, niech
te cenne dary pro-
mieniują ze mnie
i przelewają
kielich mego
serca w
serca
tych
wszy-
stkich, z
którymi dzi-
siaj spotkam się,
ukazując im piękno Two-
jej radości; pełnię i pogodę
Twojego pokoju, którego nic
n i e    m o ż e    z n i s z c z y ć

D U C H O W O Ś Ć

W duchowości Zgromadzenia Adoratorek Krwi Chrystusa szczególne znaczenie ma MIŁOŚĆ. Tą prawdę Maria De Mattias ujęła w słowach: „Duch tego Zgromadzenia jest miłością” (L 93). Tekstem kluczowym pozwalającym potwierdzić intuicję duchową Marii De Mattias jest punkt konstytucji posoborowych zatytułowany: „Nasz duch i charyzmat”. On precyzuje i pogłębia refleksję Założycielki ukazując różne wymiary działania miłości w życiu osoby zakonnej. Miłość adorująca oznacza, że życie zakonne adoratorki jest całkowitym darem dla Boga. Ona prowadzi do miłości zbawczej, bo adoratorka jest oddana Bogu, aby czynić wszystko dla zbawienia człowieka. Szczytem miłości jest miłość ofiarna. Oznacza gotowość poświęcenia życia w miłości, która jest zdolna złożyć ofiarę. Adoratorka powinna być gotowa złożyć swoje życie w ofierze i przelać krew dla zbawienia dusz. Historia zgromadzenia, cierpienie i ofiara męczeńska sióstr ukazują, że krzyż jest nieodłącznym znakiem powołania i życia adoratorek.

Charyzmat zgromadzenia jest zakorzeniony w misterium śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Tożsamość adoratorek jest tożsamością paschalną, naznaczoną krwią Baranka – Jezusa Chrystusa. Dla adoratorki tajemnica paschalna jest sercem duchowości, wokół którego jednoczy się i harmonizuje całe swoje życie zakonne. Oznacza przywilej i obowiązek takiego życia, które jest dopełnieniem cierpień Chrystusa dla Jego Kościoła (por. Kol 1, 24). Dlatego w duchowości ważne znaczenie ma odkrycie i przyjęcie cierpienia oraz nadanie mu zbawczego sensu. Specyfikę duchowości paschalnej podkreśla życie tajemnicą Krwi Chrystusa. Należy odnotować, że tożsamość paschalna duchowości wyrażona jest przez znak Krwi Jezusa, która ma moc wyzwolenia, przebłagania i pojednania. Pobożność adoratorki do Krwi Chrystusa związana z jej ofiarowaniem się Jezusowi, dla którego oddała swoje życie. W tej pobożności nie tyle chodzi o zewnętrzne akty kultu, chociaż są one praktykowane, ale o postawę osoby zakonnej, która poprzez adorację Krwi Jezusa jest zdolna odczytać miłość Boga i wydać jej konkretne owoce.

Kolejnym charakterystycznym elementem duchowości adoratorek jest adoracja. Oznacza ona trwanie przed Bogiem i przekonanie o jego realnej obecności. Adoratorka jest niewiastą modlitwy, która każdego dnia niesie z miłością swoje życie na adorację. Adoracja wymaga od niej daru z siebie, który obejmuje całą osobę, przenika ją i czyni zdolną do działalności apostolskiej. Adoracja bowiem jest miłosną więzią z Bogiem, przygotowującą osobę zakonną do wydania owocu poprzez wypełnienie tajemnicy paschalnej w posłannictwie i służbie.
Duchowość adoratorek jest duchowością apostolską. Maria De Mattias akcentuje, że w działalności adoratorek wszystko ma prowadzić do zbawienia człowieka. Dlatego przekracza rozumienie apostolatu kobiet w swojej epoce, która zabraniała im publicznego zabierania głosu. Adoratorki są protagonistkami nowego sposobu apostołowania kobiet w Kościele, w pełnym tego słowa znaczeniu. Szkoła, według Marii De Mattias, stanowi tylko część apostolatu i to nie najważniejszą. Jest narzędziem do pójścia dalej – czynienia wszystkiego, aby doprowadzić ludzi do zbawienia. Nie konkretne dzieło, ale miłość jest założeniem, centrum i celem posługi apostolskiej osoby zakonnej. Adoratorka podejmując różnorodne działania apostolskie ukazuje miłość Boga, który pragnie zbawienia człowieka.

Opracowała: s. Wiesława Przybyło ASC